Pamięć.

Toteż tak długo powinniśmy żyć, na ile pamięć nam pozwala. Nie dłużej. Człowiek za długo żyje, powiem panu, jakkolwiek wszyscy uważają, że za krótko. Tak pan sądzi? to co w takim razie mają powiedzieć te moje psy czy inne stworzenia? Za długo. Jak pomyślę, że one mogą przede mną umrzeć, to choćby o tyle za długo. Człowiek pamięć ma na krótsze życie. Niczyja pamięć nie jest w stanie aż tak długiego ogarnąć. Całe szczęście, mówi pan? Dlaczego? Że człowiek  by nie zniósł aż takiej pamięci, mówi pan? Że świat by się rozpadł od takiej pamięci? Możliwe. Chociaż czego pamięć nie ogarnie, to i tak czyha na nas. 

 

Wiesław Myśliwski „Traktat o łuskaniu fasoli” str. 379-379

 

W zasadzie co kilkadziesiąt zdań powinienem się zatrzymywać z ołówkiem. Jaki tego sens.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s