całe życie

a dokładnie 4 lata z okładem okazuje się nagle porażką. Okazuje się że było to pasmo nieszczęścia. Ale przecież całe życie przed nami – taki pada argument.
Wtedy ręce opadają. Sił zaczyna brakować tak nagle, jak w wodzie, gdy z płuca ostatnie pęcherzyki uciekają i mam świadomość że następnych nie wchłonę.

Przyznaję, zabrakło mi sił.

Nie wiem już co mam zrobić.

Advertisements

One comment

  1. grafoman · Lipiec 8, 2006

    przetrzymaj , kurwa. albo lepiej – zrób coś, nie toń biernie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s