nie mam czasu.
Jest bez trzech minut druga w nocy.Powinienem położyć się spać.
Jutro też jest dzień.Jestem głodny, ale jest druga w nocy.
Obok łóżka leży powiększająca się sterta książek, ale ja nie mam czasu.
[i tak dalej...]
Jak to się dzieje że nic nie robiąc nie mam wiecznie czasu? Czy owo mityczne „nic” pożera wszystko?
You’re currently reading “Wiecznie,” an entry on żywot kloszarda
1.5.08 / 1pm
staro-minonski NIC znany byl juz w czasach gdy mlode panienki i mlodziency usilowali zorganizowac choc dwie rundy skokow przez byki dziennie. NIC spadal na nich z chmur, cicho i miekko jak przeznaczenie. atletyka szla z zapomnienie. mlodziez przeplywala przez dni, tygodnie, miesiace, wedrujac bezcelowo po pieknych plazach lub patrzac w malowane sufity palacow, pogryzajac swieze pedy krokusow (mialy pomagac na ennui).
ciwilizacja minonska wkrotce stanela w gruzach…
1.5.08 / 1pm
no ale…
“Zycie, tak ja muzyka, jest po prostu forma organizacji czasu, a wladza nad tym ostatnim to prawdziwe bogactwo.” (z artykulu o Stockhausenie)
wiem, wiem. pracuje nad sposobem. jak wymysle to opatentuje 
1.5.08 / 4pm
a ja nie mam NIC do powiedzenia w tym temacie. bo przecież dziwnie brzmi: nie daj się niczemu.
XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>
3 Comments
Jump to comment form | comments rss [?] | trackback uri [?]